محیص

سخن را چون نمی نویسم در من می ماند، و هر لحظه مرا روی دگر می دهد

محیص

سخن را چون نمی نویسم در من می ماند، و هر لحظه مرا روی دگر می دهد

پس آدم از پروردگارش کلمه هایی را آموخت، سپس خداوند به سوی او نظر کرد.
بقره 37.

محیص در ادبیات عرب به معنای گریز است و توضیح مختصر وبلاگ، از مقالات شمس تبریزی وام گرفته شده است.

اگر دنبال ِ متن هایِ شسته رفته یِ ادبی هستید، وبلاگِ شخصی ِ شخصِ نادرستی را انتخاب کرده ید.

و ابلیت شبابی فی سکره التباعد منک.
همین. 

+عنوان از آقای سعدی ست.

نظرات  (۲)

داستان همه ی ماست
ولی نباید بمونه اینجوری
:)
پاسخ:
اتفاقا با خواندن یادداشت تو یادم افتاد که "عمر برف است و آفتاب تموز".
دست مریزاد به قلم و پست اخیرت.
۱۵ خرداد ۹۵ ، ۲۲:۰۴ ماه پیشانو
چرا اینکارو با خودمون میکنیم؟......
پاسخ:
چون "لا حول لی فانتقل به عن معصیتک الا فی وقت ..."

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی